Surfcasting με τις μετερεολογικες προβλεψεις

Surfcasting με το... meteo

Ανάλογα με τη διαφορετικότητα του καιρού, είναι και τα είδη ψαρέματος στο surfcasting. Οι καιρικές συνθήκες υπαγορεύουν το Light Fishing ή το Beach Fishing, φυσικά με τη χρήση διαφορετικού τύπου καλαμιού.                                     

Eνα από τα ερωτήματα -ειδικά των νέων ψαράδων- που επιδίδονται στο surfcasting είναι το «μέγεθος του καλαμιού» που θα χρησιμοποιήσουν. Τα μακριά καλάμια του surfcasting, εκτός την αντοχή τους ειδικά στη φουρτουνιασμένη θάλασσα, χρησιμεύουν γενικά, για να φτάσουμε σε μακρινή απόσταση τέτοια, που τα κοντά καλάμια δεν φτάνουν. Το υλικό κατασκευής τους είναι τελευταίας τεχνολογίας, δηλαδή καρμπόν, Κέβλαρ, Μπόρον High Module κλπ.

Οι ίνες των προαναφερομένων υλικών με τις οποίες είναι κατασκευασμένα τα καλάμια τα καθιστούν ελαφρύτερα, ενώ τους προσδίδουν δύναμη και αντοχή. Το αποτέλεσμα το νιώθουμε στο χέρι μας την ώρα της ρίψης και την ώρα του μαζέματος, ειδικά όταν έχουμε πιάσει ένα καλό και μεγάλο ψάρι.
Το surfcasting, όπως προαναφέραμε, πραγματοποιείται με καιρό αλλά και μπουνάτσα.                        

Light Fishing
Το Light Fishing πραγματοποιείται όταν η θάλασσα είναι εντελώς μπουνάτσα ή με λίγο κυματάκι (0-3 μποφόρ). Τα καλάμια που θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε σε αυτήν την περίπτωση, είναι τα τύπου light, με παραβολικό action και αντοχή μολυβιού από 30 έως 60 γραμμάρια.
Οσον αφορά το μήκος τους η επιλογή είναι δική μας και εξαρτάται από το σημείο της ακτής που θα βρεθούμε για να ψαρέψουμε. Το σημαντικό στοιχείο στην περίπτωση αυτή είναι το ότι θα πρέπει να είναι τηλεσκοπικά. Οσον αφορά το υλικό κατασκευής τους στην οικονομική κατηγορία μπορεί να είναι κατασκευασμένα από φαινολική ίνα, ενώ στην ακριβότερη από καρμπόν και γυαλί.
Beach Fishing
Beach Fishing κάνουμε όταν οι θαλάσσιες συνθήκες είναι ισχυρότερες από την προηγούμενη περίπτωση, δηλαδή όταν ο αέρας φυσά από 3 έως 4 μποφόρ.                                                                 
Το καλάμι τώρα μπορεί να είναι είτε τηλεσκοπικό είτε δίσπαστο τύπου Bass Rod με action είτε παραβολικό είτε ημίσκληρο, ενώ αντοχή του μολυβιού μπορεί να είναι από 60 έως 120 γραμμάρια. Οσον αφορά το μήκος του θα πρέπει να είναι από 3,60 έως 5 μέτρα.
Τα μακριά καλάμια των 5 μέτρων που προαναφέραμε, χρησιμοποιούνται σε ακτές όπου υπάρχουν αρχικά ρηχά νερά, οπότε και αρκετά κύματα. Η χρηστικότητά τους έγκειται στο ότι όταν θελήσουμε να διασχίσουμε την παραλία από την μπροστινή πλευρά των καλαμιών, από την πλευρά δηλαδή που βλέπει προς τη θάλασσα, μπορούμε άνετα να περάσουμε κάτω από τις πετονιές χωρίς να τις παρασύρουμε άθελά μας. Φανταστείτε να φυσά ένα τεσσάρι και να έχουμε και μπερδέματα...
Ενας ακόμη βασικός λόγος είναι ότι μπορούμε να παρακολουθούμε με μεγαλύτερη ευκολία τα τσιμπήματα των ψαριών.                                                                                                                          

Mε 4 μποφόρ και πάνω...
Είναι γνωστό πως όταν φυσά, τα ψάρια τσιμπάνε! Είναι πολύ καλή περίοδος, αλλά οι συνθήκες είναι αντίξοες. Για να κάνουμε surfcasting με δύσκολες καιρικές συνθήκες, δηλαδή από 4 μποφόρ και πάνω, χρειαζόμαστε διπλή αδιάβροχη νιτσεράδα (παντελόνι long john και σακάκι από πάνω), ενώ οι γαλότσες είναι οι πλέον απαραίτητες, εκτός από ειδικό καλάμι.                                                              
Το καλάμι υπό τις παρούσες καιρικές συνθήκες θα πρέπει να είναι σκληρό, με αντοχή μολυβιών 180 έως 200 γραμμάρια. Οσον αφορά το μήκος του θα πρέπει να είναι από 3,65 - 3,90 για το RIP ή το κατανεμόμενο και μέχρι 4,50 μέτρα για το ημίσκληρο. Τα RIP των 3,65 και των 3,90 κατά την πλειονότητά τους κατασκευάζονται μόνο σε δίσπαστα, ενώ τα ημίσκληρα, που είναι και τα πιο μακριά, κυκλοφορούν από τις κατασκευάστριες εταιρείες είτε σε τηλεσκοπικά είτε σε τρίσπαστα είτε σε δίσπαστα, οπότε υπάρχει και η δυνατότητα μεγαλύτερης επιλογής.
Γενικά πάντως προτιμήστε ένα μακρύ καλάμι, ειδικά αν ψαρεύετε από παραλία με άμμο ή βοτσαλάκι.
Kείμενο - Φωτογραφίες: Νίκος Λυμπερόπουλος

Εγγλεζικο & Bigattini

Εγγλέζικο & Bigattinι το ιδανικό "πάντρεμα"   

Το ψάρεμα με τρόπο Εγγλέζικο αποκτά όλο και περισσότερους φίλους. Πρόκειται για μια από τις πιο ενδεδειγμένες τεχνικές για ψάρεμα από μόλους και λιμάνια, πραγματοποιείται με μακρύ ελαφρύ καλάμι, ειδικό φελλό και μηχανισμό με γρήγορη ανάκτηση πετονιάς. Οσοι δοκίμασαν τον τρόπο αυτό ψαρέματος δύσκολα τον αλλάζουν.                                                                                                    

Το ιδανικότερο πάντρεμα με το Εγγλέζικο πάντως -εκτός των άλλων σκουληκιών- είναι το bigattini που πραγματικά δίνει εκπληκτικά αποτελέσματα.

Η ζωντανή γαρίδα και τα μικρά μπαλαδάκια ή κεφαλόπουλα έχουν πάρα πολύ καλά αποτελέσματα, όπως και το φιλέτο σαρδέλας ή γαύρου, ιδιαίτερα όταν ψαρεύουμε σε νερά με αρκετό αφρό και ρέματα, καθώς η κίνηση που αποκτά το φιλέτο προσελκύει τα ψάρια. Το bigattini, όμως, δεν περιφρονεί κανένα σχεδόν ψάρι.
Πρόκειται ίσως για το μικρότερο δόλωμα. Το μήκος του είναι γύρω στο ένα εκατοστό και εισάγεται από την Ιταλία.
To προμηθευόμαστε από τα καταστήματα με είδη αλιείας και δολωμάτων. Βρίσκεται σε συσκευασία των 100, 200, 250, 500 γραμμαρίων ή μπορούμε να το αγοράσουμε και με το κιλό. Το δόλωμα αυτό διατηρείται σε ψυγείο. Προσοχή όμως γιατί αν δεν σκεπάσετε το πλαστικό δοχείο πους, το ψυγείο της κουζίνας σας θα γεμίσει νεκροσκούληκα και κινδυνεύετε με διαζύγιο?
Στο ψάρεμα μαζί μας το διατηρούμε σε ένα ψυγείο φορητό, είτε από φελιζόλ είτε από πλαστικό, με δύο μπουκαλάκια παγωμένο νερό. Πρόκειται για ένα σκουλήκι πολύ πλούσιο σε πρωτεΐνες που παραμένει ζωντανό στο αγκίστρι μας για αρκετή ώρα, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως μαλάγρα όταν βέβαια ψαρέψουμε στη συνέχεια με αυτό. Δολώνεται σε μικρό αγκίστρι με λεπτό στέλεχος και νούμερο 10-16. Στο δόλωμα η διαφορά με τα άλλα σκουλήκια είναι ότι δεν χρειάζεται να το περνάμε το αγκίστρι κατά μήκος, αλλά από το πίσω κολοβό μέρος του και όχι μόνο ένα, δύο ή τρία, αλλά και περισσότερα σκουλήκια ώστε το αγκίστρι να γίνεται αρκετά ελκυστικό (φωτό αριστερά).
Το βάθος που συνήθως θα το χρησιμοποιήσουμε είναι μέχρι τα δεκαπέντε μέτρα με ψιλά εργαλεία και μικρό μολυβάκι, ώστε να κατεβαίνει στο βυθό όσο πιο φυσιολογικά γίνεται.
Αν το χρησιμοποιήσουμε για μαλάγρα μπορούμε στο μέρος που θα ψαρέψουμε να πετάμε κατά διαστήματα σκουληκάκια ή να το χρησιμοποιήσουμε με διάφορα άλευρα και άλλα συστατικά όπου μέσα θα βάλουμε και κάποια ποσότητα bigattini.                                                                                     Στο δόλωμα αυτό θα χτυπήσει, το μελανούρι, η τσιπούρα, η μουρμούρα, ο Κέφαλος, το λαβράκι, αλλά και τα αφρόψαρα.                                                                                                                             

Εξοπλισμός
Για το ψάρεμα με εγγλέζικη τεχνική ο εξοπλισμός μας θα πρέπει να είναι πολύ καλός για να μη βρεθούμε προ εκπλήξεως, καθώς έχουμε να αναζητήσουμε ψάρια μαχητικά και ακούραστα που πολεμούν μέχρι να εξαντλήσουν όλες τους τις δυνάμεις.
Το μήκος του καλαμιού μας πρέπει να είναι αρκετά μεγάλο, από 4.20 έως 4.80 μ. και το action 5 έως 20 gr. Θα πρέπει επίσης να έχει μεγάλη παραβολή, ώστε να δέχεται τα πολύ δυνατά και μεγάλης διάρκειας κεφάλια των ψαριών.
Οσον αφορά τον μηχανισμό θα πρέπει να είναι αρκετά γρήγορος για να μπορούμε να ανακτούμε την πετονιά όταν το ψάρι έρχεται προς το μέρος μας και με διπλά ρυθμιζόμενα φρένα για να ελέγχουμε τη δύναμη των κεφαλιών. Η μπομπίνα του μηχανισμού θα πρέπει να δέχεται τουλάχιστον 200 μ. πετονιά ή νήμα, διαμέτρου 0,16 - 0,18 μ.                                                                                                 

Φελλοί και αγκίστρια
Ο φελλός στο Εγγλέζικο είναι ειδική κατασκευή. Υπάρχουν πολλών ειδών ανάλογα με τις συνθήκες ψαρέματος. Στα λιμάνια ή τους μόλους με ήρεμα νερά προτείνεται διάφανος σε σχήμα στικ με βάρος 2 - 6 + 1 γραμμάρια. Εάν επιβάλλεται να κάνουμε μακρινές βολές χρησιμοποιούμε φελλούς με εναλλασσόμενο βάρος σε δίσκους 10-15 gr, ενώ αν ψαρεύουμε κοντά σε βράχους θα προτιμήσουμε μικρούς μολυβωμένους φελλούς.                                                                                                              Οσον αφορά τα αγκίστρια, από νούμερο 14-16 είναι τα πιο πρακτικά, ενώ νούμερο 8-10 θα χρησιμοποιήσουμε εάν πρόκειται να δολώσουμε κομμάτι φιλέτο σαρδέλας ή γαρίδα. Η πετονιά θα πρέπει να έχει διάμετρο 0,16 - 0,18μ -όπως προαναφέραμε, πρέπει να είναι βυθιζόμενη, να έχει απουσία μνήμης, ελαστικότητα και αντοχή στον κόμπο. Προσοχή επειδή δουλεύουμε πολύ μικρές διατομές, η ποιότητα πρέπει να είναι άριστη.                                                                                        

Η αρματωσιά
Τα ψάρια θα τα ψάξουμε στην επιφάνεια και τα μεσόνερα. Εκεί θα πρέπει να βρεθεί η αρματωσιά μας με τον φελλό σταθερό πάνω στη μάνα. Πρώτα περνάμε δύο σωληνάκια ή δύο χάντρες από PVC στη μάνα για να σταθεροποιήσουμε το βαρελάκι της στριφτοροπαραμάνας. Αν δεν έχουμε σταθερό βαρελάκι, περνάμε συρόμενο. Στην άκρη της μάνας κόβουμε μια θηλιά. Στη συνέχεια προσθέτουμε τα απαιτούμενα δαγκωτά μολυβάκια ώστε να ζυγίσουμε σωστά τον φελλό.
Το παράμαλλό μας αποτελείται από αόρατη πετονιά διαμέτρου 0,12 - 0,16 mm μήκους δύο περίπου μέτρων.
Στη μία του άκρη κάνουμε μια θηλιά και την περνάμε στη θηλιά της μάνας και στην άλλη άκρη δένουμε το αγκίστρι μας που είναι ανάλογο του δολώματος, όπως αναφέραμε και παραπάνω.
Μπορούμε αν θέλουμε για τη σύνδεση του φελλού να χρησιμοποιήσουμε στριφταροπαραμάνα.
Kείμενο - Φωτογραφίες:  Νίκος Λυμπερόπουλος                                                                                     

Ψαρεμα απο τα βραχια " ROCK FISHING "

ΠΕΡΙ ΤΣΙΠΟΥΡΑΣ Ο ΛΟΓΟΣ

Η τσιπούρα είναι ένα ψάρι, το οποίο ανήκει στην οικογένεια Σπαριδών, το σώμα, ελαφρώς κωνικό, διακρίνεται από τα άλλα ψάρια από τη μαύρη κηλίδα στα βράγχια, και από την πλευρά της τσιπούρας τοποθετείται πάνω από τη μύτη στο ύψος των ματιών, από το οποίο πήρε το όνομα της τσιπούρας, στόμα με ισχυρά σαγόνια και γεμάτο στρογγυλεμένες πλάκες που χρησιμοποιούνται για να τεμαχίσει ή να σπάσει το κέλυφος των μαλακίων, όπως πάει μπροστά.

Ειναι απο το είδος των ψαριών που βεβαιώνουν ότι είναι πολύ καχύποπτα και δύσπιστα σε αντίθεση με άλλα ψάρια, όταν το μικρό είναι πάντα σε κίνηση σε ομάδες, ως ενήλικας και πάντα μόνος, μπορεί να «ζυγίζουν πάνω από 15 κιλά και το μήκος του είναι πάνω από 70 εκατοστά , το φυσικό περιβαλον του είναι ένα μίγμα των βράχων, άμμος και η Ποσειδώνια, είναι ενα  ψάρι που δύσκολα υψώνεται στην κορυφή. το βάθος του βοσκοτόπων είναι περίπου 70-80 μέτρα βάθος, και μακριά από την ακτή, σε 100-150 μέτρα, ακόμη και αν μερικές φορές συναντάμε κοντά στην παραλία, αλλά είναι λιγότερο από 3 κιλά.

  Η τσιπούρα μπορεί να «βρεθεί σε μεγάλες ποσότητες και στα λιμάνια, αλλά σίγουρα σε μικρότερα μεγέθη, αν και μερικές φορές αυτό συμβαίνει σε κάποιο που είναι άνω των 2 kg, επειδη αύξησε τις δραστηριότητές βόσκηση της, το οποίο μπορεί να επεκταθει και στην παραλία οταν ο ήλιος είναι ψηλά, και μετα  «κατά το σούρουπο, το βράδυ μετατρέπεται απο λίγο ή τίποτα, οσο αφορα τα τσιμπήματα, μπορείτε να την « συλλάβετε σε μεγαλύτερες ποσότητες στους θερμούς μήνες από τον Απρίλιο μέχρι το τέλος του Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου και μπορεί να «καλύψουν κατά τους χειμερινούς μήνες, αλλά πολύ σπάνια, και δίνοντας πάντα προσοχή στις παλίρροιες, την άμπωτη και τη ροή της .

Τα δολωματα αρκετα ως προς το ψαρεμα τις τσιπουρας και αναλογα παντα καιρικες συνθηκες μηνα αναπαραγωγης τοπος ψαρεματος κ.τ.λ  η τσιπουρα μπορει να χτυπησει σε μονοδολι, μανα, καβουρακι , ολο απο χταποδι , μυδια, και γενικοτερα διαφορα οστρακοειδες αλλα και μαλακια χωρις να εξαιρεσουμε απο την διατροφη της σκουλικια πλουσια σε πρωτεινες και αιμα